🏴 سیل و تریاژ اجتماعی در خوزستان؛ فاجعه انسانی در راه است/ ضرورت لغو تریاژ اجتماعی مصوب توسط رئیس جهمور (✍️: دکتر عقیل دغاقله، فیسبوک)
در تعداد زیادی از ویدیوهایی که در فضای مجازی منتشر شده است٬مردم شهرها و روستاهای عرب را میبینیم که با دستان خالی مشغول ساختن سد و جلوگیری از پیشروی آب هستند. بسیاری از این مردم از دولت گلایه میکنند که چرا کسی به کمک آنها نمیرسد؟ چرا نهادهای دولتی یک ماشین سنگین و یا وسایل و آلات خاکبرداری را به این مناطق ارسال نمیکند؟ آیا واقعا دولت عاجز از آن است که همین کاری که این مردم انجام میدهند را به سرانجام برساند؟ آیا دولت عاجز است چندین ماشین سنگین نخاله ساختمانی را راهی این شهرها و روستاها سازد؟
جوانان شهر حمیدیه دیشب تا صبح با دست خالی گونی پر از خاک کردند و شهر را نجات دادند و فعلا جشن پیروزی گرفتهاند. برخی پاسخ را در ناتوانی دولت میبینند. اما واقعیت در جای دیگری نهفته است. در مقوله «تریاژ اجتماعی» است.
«تریاژ اجتماعی» به برنامهریزی و مهندسی اجتماعی گفته میشود که در بحرانهای اجتماعی بر اساس آن اولویتبندی میشود که نجات کدامین نقاط اولویت دارد. و با تعیین اولویتهای نجات، از بین رفتن و تخریب و حذف دیگری رقم میخورد.
از هفته گذشته دولت اعلام کرد که شهرهای خفاجیه، حمیدیه، شوش، بستان و روستاهای اطراف این شهرها به زیر آب خواهند رفت. پلیس و نیروی انتظامی را به میان مردم فرستادند تا این مناطق را تخلیه کنند. اقدام پلیس و دولت و طبل ۲۴ ساعته رسانههای حکومتی جهت ترساندن مردم و به تبع آن تخلیه این نقاط نشاندهنده ضعف دولت نبود، بلکه منعکس کننده برنامهریزی و اولویتبندی بود که بر روی میزی هیأت دولت و استاندار قرار داشت و مصوب جلسه هیأت بحران به ریاست حسن روحانی در استان خوزستان بود.
بر اساس این «تریاژ اجتماعی» که دولت مصوب کرده بود قرار شد برای نجات شهر اهواز، تأسیسات نفتی در هورالعظیم و تاسیسات صنعتی (نیشکر و دیگر صنایع مهم)، در درجه اول زمینهای روستاییان، سپس خانههای روستاییان، سپس شهرهای عرب نشین کم جمعیتتر غرق شوند. با توجه به اینکه استانداری و هیات دولت از سرعت خروج آب اطلاع داشت، حتی زمانبندی غرق شدن و به زیر آب رفتن این مناطق را میدانست.
به همین جهت بود که از یک هفته پیش پلیس به حمیدیه و خفاجیه رفت و مردم را تحت فشار قرار داد تا هر چه سریعتر تخلیه کنند. برای اینکه عمق این فاجعه و شکلگیری آن را متوجه باشیم تنها به مکانهای شکستن سیل بندها و جاری شدن سیل در یک خط چند ده کیلومتری حاشیه کارون در یک مسیر نگاه کنیم. توجه کنید که این مناطق یکی پس از دیگری هستند:
▪️کارون- روستاهای عرب نشین منطقه خلفیه غرق شدند.
▪️کارون- کیانپارس و محدودی شهری اهواز با وجود فاصله کمتر از ۳۰۰ متر تا خلفیه غرق نشد!
▪️کارون- کوت عبدالله شهر عربنشین غرق شد.
▪️کارون- روستای الجنگیه، سیدصالح و دهها روستای عربنشین غرق شد.
▪️کارون- مجموعه نیشکر غرق نشد!
▪️کارون- الدریسیة و روستاهای عربنشین بعد از مجموعه نیشکر غرق شد.
همین برنامه در مسیرهای دیگر نیز دنبال شد و روستاهای عرب نشین زیر آب رفته و مزارع نیشکر جان سالم به در بردند و تاکنون این تنها روستاها، زمینها و شهرهای مردم عربنشین (که همیشه به مناطق حاشیه معروف بودند) غرق شدهاند تا از تاسیسات دولتی و مناطق طبقه متوسط شهری و دولتی دفاع شود.
دولت در طی روزهای اخیر تمامی فشار خود را به کار برده تا مردم این مناطق را مجبور به تخلیه کند. با این حال در برابر این فشارها مردم مومن کرده و حاضر نشدند که خانه و زمینهای خود را ترک کنند. در عوض با تمام وجود با دستان خالی به ساخت سیلبند پرداختند. در برخی نقاط روستایی مردم عربنشین در درگیری با نیروهای دولتی سدهایی که برای محافظت از مجموعههای نیشکر برپا شده بود را شکستند و آب را به سمت زمینهای نیشکر هدایت کردند.
مقاومت مردم دولت را با یک واقعیت جدید روبرو ساخت: حفظ تأسسیات دولتی یا غرق کردن صدها زن و کودک و خلق یک فاجعه انسانی. تا اینجای کار به نظر میرسد دولت سردرگم شده است. دیروز سیلبندهای هورالعظیم (که به سمت زمینهای در حال تاسیس- خالی از تاسیسات) را بشکند تا زمان بخرد و مقاومت مردم را در هم بشکنند. با توجه به دادههای جدید به نظر میرسد استانداری خوزستان و کمیته بحران مصمم است که کماکان از تریاژ اجتماعی مصوب دولت پیروی کند و با غرق کردن شهرها و روستاهای عربنشین از تأسسیات دولتی، نفتی و صنعتی حفاظت کند.
🆔
@AmadNewsNetwork